CİMİT, Ünal

Ünal CİMİT, "İsimsiz", Seramik-Tabak, Çap:50 cm.
CİMİT, Ünal (KaradenizEreğlisi,1934 -İstanbul1993)
İDGSA Resim Bölümü’nde, Halil Dikmen ve Bedri Rahmi atölyelerinde öğrenim gördü. Almanya’da Offenbach Main Tatbiki Sanatlar Okulu’ndan sonra, Höhr-Grezhausen Schtatliche Keramische Schule’ye geçti. Çalışmalarını seramik tekniği üzerinde yoğunlaştırdı. Türkiye’ye dönüşünde Eczacıbaşı Süs ve Mutfak Eşyası Fabrika Müdürlüğü, 1976’da Güzel Sanatlar Akademisi alçı biçimlendirme atölyesinde öğretim üyeliği yaptı. 1982’de MÜ Atatürk Eğitim Fakültesi’nde görev yaptı. 1984’de bu görevinden ayrılarak serbest sanatçı olarak çalışmaya başladı. Önemli iki ödülü; 1985 Worgendorf-Haigen Genç Sanatçılar Sergisi Başarı Ödülü, 1982 43. DRHS Seramik Dalı Başarı Ödülüdür. Seramik Objelerin, kum ve çakıl taşları eşliğinde çevresel düzenlenmesinden, bağımsız seramik ve heykel formlarına kadar değişik tür ve anlayışta sanat etkinlikleri içinde bulundu. Seramiği heykel konseptiyle bağdaşık ve zaman zaman da heykelden bağımsız bir görüş çerçevesinde ele alarak sanat dalları arasındaki iletişime öncelik tanıyan bir eğilim doğrultusunda derinleşmeye yönelik çalışmalar yaptı. Cimit studied in the Department of Painting at the Istanbul State Academy of Fine Arts, Halil Dikmen and Bedri Rahmi studios. In Germany, after Offenbach Main Practical Art School, he attended the Höhr-Grezhausen Schtatliche Keramische Schule, where he studied ceramic techniques. Returning to Turkey, he worked as director of the Eczacıbaşı ornament and kitchenware factory; and in 1976, he taught in the plaster forming studio at the Academy of Fine Arts. In 1982, he began work in the Ataturk Faculty of Education at Marmara University. In 1984, he resigned and became a freelance artist. Among his awards are the Achievement Award at the Worgendorf-Haiger Young Artists’ Exhibition in 1985 and the Achievement Award for Ceramics at the 43th State Painting and Sculpture Exhibition in 1982. He has taken part in various art activities from environmental arrangements of ceramic objects with sand and pebble to independent forms of ceramics and sculpture. Considering ‘ceramics’ sometimes as dependent on, and sometimes independent from, sculpture, he emphasizes interdisciplinary communication among different forms of art.