VELİOĞLU, Süleyman

Süleyman VELİOĞLU,"İsimsiz",1997,Kontraplak Ü. Yağlıboya,64x82 cm.
VELİOĞLU, Süleyman ( Kula, 1927 - İstanbul, 2001 )
1940’lı yıllarda, Manisa Halkevi’nde Saim Tonguç’tan ilk resim derslerini aldı. 1946’da İ.Ü. Tıp Fakültesi’ne girdi. Buradaki öğrenciliği sırasında (1947-1950) Akademinin Resim Bölümü’nde Z.Kocamemi atölyesinde çalıştı. Grup sergilerine katıldı. 1970’de yakın arkadaşlarıyla Akatünvel atölyesini kurdu. İlk kişisel sergisini 1942’de Manisa’da (Halkevi) açtı. Ödüller: 1942 Manisa Halkevi Sergisi Ödül, 1977 İstanbul Arkeoloji Müzesi’nde düzenlenen karma sergi Başarı Ödülüdür. Yapıtları “etkin ve edilgin” planda iki ana öğeyi içerir. Etkin öğe, canlı varlığın, yani insanın “bütünleşme” isteğinden hareketle, olumsuzluğa, yokluğa, ölüme karşı direnci vurgular. Edilgin öğe ise organik, inorgonik, psişik varlık kategorilerini içerir. Resimlerine bütün bu öğelerin birlik içinde sunulmasından kaynaklanan maddi ve manevi yapının yansımaları, ince bir sanat işçiliği ve dokusal nitelik gösteren yüzey oluşumu halinde verilir.(Yayın: Prof.Dr.İsmail Tunalı, “Sanat Ontolojisi Temelinde Yeni Bir Resim Anlayışı”, Tavah Sanat Galerisi Yay., 1983, İstanbul). He was first tutored by Saim Tonguç in Manisa Halkevi in 1940s. He began his undergraduate education at Istanbul University, Medical School. During his undergraduate studies (1947-1950), he worked in the atelier of Z. Kocamemi in the Department of Painting at the Academy. He joined group exhibitions and founded the Akatünvel Art Group with friends. He held his first personal exhibition in Manisa in 1942. Velioğlu won the Manisa Halkevi Exhibition Award in 1942, and the Achievement Award at a collective exhibition organized by the Istanbul Archaeology Museum in 1977. His works include ‘active and passive’ features. Active features emphasize the strength of living beings; namely man’s desire to unify, in an attempt to avoid negativity, poverty and death. Passive features include categories such as organic, inorganic and psychic assets. His paintings are represented through a surface that shows a tenderness of art and a sensual quality consisting of all these features reflected in a harmony of spiritual and materialistic structure.(Yayın: Prof.Dr.İsmail Tunalı, “Sanat Ontolojisi Temelinde Yeni Bir Resim Anlayışı”, Tavah Sanat Galerisi Yay., 1983, İstanbul)